ខេត្តបាត់ដំបង៖ ទឹកធ្លាក់ អូរជាំគឺជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិដែលស្ថិតនៅប៉ែកខាងលិចឆៀងខាងត្បូងទីរួមខេត្ដបាត់ដំបងមានចំងាយ ៨០គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្ដក្នុងភូមិអូជាំលើ ឃុំកំពង់ល្ពៅ ស្រុកសំឡូត ខេត្តបាត់ដំបង។ ភ្ញៀវទេសចរអាចធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជាតិលេខ៥៧ទៅកាន់ស្រុកសំឡូតហើយឆ្ពោះទៅកាន់ទឹកធ្លាក់តែម្តង។ ទឹកធ្លាក់ អូរជាំត្រូវបានរកឃើញក្នុងឆ្នាំ២០០៣ដោយប្រជាជនដែលទៅរស់នៅទីនោះ។ទឹកធ្លាក់មួយកន្លែងនេះតែងបង្ហាញនូវសម្រស់ពីទឹកធ្លាក់ច្រើនតំណាក់ឆ្លងកាត់ផ្ទាំងថ្ម និងធ្លាក់ជាតំណាក់ៗច្រើនកន្លែង។ លោក គឹម សុង ប្រធានសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិទឹកធ្លាក់អូរជាំបានឱ្យដឹងថា ទឹកធ្លាក់ដ៏ល្អឯកមួយកន្លែងនេះមានទឹកហូរមិនចេះរីងស្ងួតឡើយដោយសារថាបានមកពីប្រភពទឹកបឹងដ៏ធំមួយកន្លែងនោះលើចន្លោះភ្នំ។ បឹងមួយកន្លែងនេះត្រូវបានផ្ទុកទឹកពីគ្រប់ទិសទីតាមច្រក និងផ្ទាំងថ្មលើកំពូលភ្នំ ហើយបានហូរចាក់ចុះមកខាងក្រោម។ លោកបានឱ្យដឹងថា“ ទឹកធ្លាក់អូរជាំផ្នែកខាងលើគេបង្អស់មានកំពស់ ៣០ ម៉ែត្រ ដែលហ៊ុមព័ទ្ធដោយផ្ទាំងថ្មធំៗ និង មានបឹងមួយនៅលើភ្នំដែលជាប្រភពទឹកហូរមកកាន់ទឹកធ្លាក់ទាំងនេះមកក្រោម។ទឹកបឹងនេះគេឱ្យឈ្មោះថាបឹងអូរជាំ ឬអ្នកខ្លះហៅថាទន្លេផែន ។ ទឹកធ្លាក់ចុះមកពីលើភ្នំដែលមានប្រភពមកពីបឹងដ៏ធំទំហំប្រមាណជិត៣ហិចតា ដោយបានបង្ហូរទម្លាក់កាត់តាមផ្ទាំងថ្មធំៗជាច្រើនដំណាក់ មកក្រោមបង្កើតជាផ្ទាំងទស្សនីយភាពគួរឱ្យគយគន់ណាស់”។ ប្រធានសហគមន៍រូបនេះបានបន្តឱ្យដឹងថា “បឹងមួយកន្លែងនេះតាមពិតមិនសូវមានអ្នកទៅដល់ទេដោយសារវាស្ថិតនៅលើកំពូលភ្នំ ហើយបានបង្ហូរទឹកគ្រប់រដូវកាលដែលធ្វើឱ្យទឹកធ្លាក់អូរជាំមានខួបប្រាំងវស្សា”។ បើតាមលោកប្រធានសហគមន៍អូរជាំបានឱ្យដឹងបន្ថែមថា បើតាមការស្រាវជ្រាវទឹកបឹងមួយកន្លែងនេះមានជម្រៅប្រមាណ២០-៣០ម៉ែត្រ និងមានទំហំជិត៣ហិកតា។ដោយឡែក លោក វឹង វ៉ឺន អនុប្រធានសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិទឹកធ្លាក់អូរជាំដែលបានទៅដល់ទីកន្លែងបឹងមួយនេះបានឱ្យដឹងថាបឹងនេះពិតជាធំ និងមានទេសភាពស្រស់ស្អាតគួរជាទីចាប់អារម្មណ៍ចូលកម្សាន្ត។ លោកបានឱ្យដឹងបន្ថែមថា កន្លងមកមានអ្នកស្រាវជ្រាវតិចតួចបានទៅដល់បឹងនេះ ពីព្រោះថាការធ្វើដំណើរទៅ ជួបការលំបាក និងឆ្ងាយផង។ តាមពិតបឹងនេះផ្តល់សក្តានុពលធនធានទឹកយ៉ាងសម្បើម និងថែមទាំងមានសក្តានុពលទាក់ទាញផ្នែកទេសចរណ៍ថែមទៀត។ លោកចង់ឱ្យមានការស្រាវជ្រាវនិងបង្កើតជាកន្លែងទេសចរណ៍សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរចូលកម្សាន្តពីព្រោះថាវាជាកន្លែងកម្សាន្តមិនចាញ់ផ្នែកខាងក្រោមឡើយ ៕ ដោយ៖ម៉ាដេប៉ូ

ខេត្តបាត់ដំបង ៖ ទឹកធ្លាក់អូរជាំ ធ្លាប់ជាទីតាំងឃុំគ្រងដោយជម្លោះប្រដាប់អាវុធ កាលជំនាន់ពីសង្រ្គាមស៊ីវិលក្នុងទស្សវត្ស១៩៨០និង១៩៩០ គ្មាននរណាសូវបានស្គាល់។ ឥឡូវនេះ ទីតាំងធម្មជាតិ បានបង្ហាញសម្រស់ដ៏អស្ចារ្យ នៅកណ្តាលព្រៃភ្នំនៃដែនជម្រកសត្វព្រៃភ្នំសំកុស ក្នុងភូមិសាស្រ្តខេត្តបាត់ដំបង។ ព្រៃឈើនៅក្នុងសហគមន៍ បានក្លាយជាទីកន្លែង ដែលមានការការពារនិងអភិរក្សធម្មជាតិបានល្អប្រសើរ។ ល្អប្រសើរត្រង់ថា កម្ពុជាមានសុខសន្តិភាព បើកឱកាសឲ្យប្រជាពលរដ្ឋានបានស្គាល់ពីមាតុភូមិ របស់ខ្លួនកាន់ច្បាស់ ស្គាល់ពីតម្លៃនៃធនធានធម្មជាតិ ដែលប្តូរពីការកាប់បំផ្លាញដើម្បីប្រយោជន៍រយៈពេលខង្លី ងាកមករួមគ្នាថែទាំ និងការពារ ដើម្បីចំណូលពីទេសចរណ៍ធម្មជាតិ។ ទេសចរណ៍ធម្មជាតិ ផ្សារភ្ជាប់ទឹកដី គឺជាកម្មវិធីនយោបាយរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា គាំទ្រឲ្យមានការកម្សាន្ត របស់អ្នកទេសចរណ៍ នៅតាមតំបន់វប្បធម៌ ធម្មជាតិនានានៅកម្ពុជា ដើម្បីក្លាយជាចរន្តជួយបង្កើនជីវភាពប្រជាពលរដ្ឋនៅតាមមូលដ្ឋាន និងសេដ្ឋកិច្ចជាតិ ក្រោយវិបត្តិកូវីដ១៩ បានធូស្រាល។ ភ្ញៀវទេសចរណ៍ ដែលមកកម្សាន្តនៅទឹកធ្លាក់អូរជាំអាចធ្វើការបោះតង់ស្នាក់នៅទីនោះផ្ទាល់ ដោយមានការធានាសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងទទួលបាននូវបទពិសោធន៍ថ្មីប្លែក ជាមួយនឹងធម្មជាតិនៃទឹកដីសំឡូតដែលធ្លាប់តែមានសង្រ្គាមកន្លងមកផងដែរ ។ លោក គឹម សុង អតីតកងកម្លាំងខ្មែរក្រហម ដែលបានសមាហរណកម្មជាកងយោធពលខេមរភូមិន្ទ ហើយបានចូលនិវត្តន៍ បច្ចុប្បន្នបានក្លាយជាប្រធានសហគមន៍តំបន់ការពារធម្មជាតិទឹកធ្លាក់អូរជាំ។ លោកបាននិងកំពុងដឹកនាំសហគមន៍ ដើម្បីឲ្យប្រជាពលរដ្ឋនៅក្នុងតំបន់ បានចំណូលពីទេសចរណ៍ធម្មជាតិ មិនទៅចូលព្រៃកាប់ព្រៃឈើនោះឡើយ។ លោក គឹម សុង បានឱ្យដឹងថា…

ខេត្តព្រះវិហារ ៖ បើយោងតាមទំព័រ ហ្វេសប៊ុក របស់ក្រសួងបរិស្ថានបានបង្ហាញពីប្រណីតភាព នៃទេសភាពដ៏ស្រស់ត្រកាល ក្នុងទឹកដីសម្បូរទៅដោយសក្តានុពលធនធានធម្មជាតិ ដែលបង្កប់ទៅដោយទេសភាព និងលាយឡំជាមួយអប្បិយជំនឿក្នុងទឹកដីដ៏ផូរផង់នេះ ។តាមរយៈការបង្ហាញការចាប់អារម្មណ៍ និង ពិសេសឱ្យពលរដ្ឋបានស្គាល់ទឹកដីកន្លែងនេះផង ត្រូវបានប្រភពខាងលើនេះបញ្ជាក់ថា”យើងអាចទៅលេងនៅភ្នំស្រួច ដោយម៉ូតូ គោយន្ត ឬថ្មើរជើង ដែលមានចម្ងាយប្រមាណ ១៣គីឡូម៉ែត្រ ពីវត្តថ្មបីដុំ ឆ្លងកាត់វាលធំៗ ជាមួយផ្កាច្រើនប្រភេទ ក៏ទៅដល់ពើងស្តេចស្វា ដែលជាទីតាំងសំណាក់របស់សច្ចំ ដែលមានភាពស្រស់ស្អាត និងស្ងប់ស្ងាត់”។

ខេត្តកោះកុង ៖ ពលរដ្ឋនៅសហគមន៍អេកូទេសចរណ៍ជីផាតស្ថិតក្នុងឃុំជីផាត ស្រុកថ្មបាំង ខេត្តកោះកុង ស្ទើរសឹងទាំងអស់បានបញ្ចប់ការចូលព្រៃកាប់ឈើខុសច្បាប់ បរបាញ់សត្វព្រៃ ហើយពួកគាត់បានងាកមកបម្រើសេវាកម្មទេសចរណ៍ដែលពួកគាត់ចាត់ទុកថាជារបរមាននិរន្តភាព និងអាចផ្លាស់ប្តូរជីវភាពពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ។

ខេត្តកោះកុង៖ ស្រ្តីដែលជាអ្នកដឹកនាំសហគមន៍តាមតំបន់អេកូទេសចរណ៍ធម្មជាតិបច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា មានការកើនឡើងពីមួយឆ្នាំទៅមួយឆ្នាំ ហើយនេះជា