រូបទី១៖ គ្រាមួយនៅសៃហ្គន-Saigon moment ១៩៧៥ រូបទី២៖ គ្រាមួយនៅកាប៊ុល-Kabul moment ២០២១ អុីចឹងបានគេឱ្យយើងរៀនប្រវត្តិសាស្ត្រ 📷 Online

បំណុលជាង ២ ០០០ ០០០ ០០០ ០០០ ដុល្លារគិតជាក្រេឌីត។ អត្រាការប្រាក់គិតត្រឹមឆ្នាំ ២០៥០អាចនឹងឡើងដល់ ៦.៥ទ្រីលានដុល្លារ។ ទាហានអាមេរិកចំនួន ២.៤៤៨នាក់ និងទាហានសម្ព័ន្ធមិត្តណាតូចំនួន ១.១៤៤ត្រូវបានសម្លាប់។ កងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាលអាហ្វហ្កានីស្ថាន ៦៦ម៉ឺននាក់ត្រូវបានសម្លាប់។ ក្មេងស្រី ៦៣% និងក្មេងប្រុស ៣៤% អនក្ខរកម្ម។

Joe Biden ធ្វើខុសលើគោលនយោបាយការបរទេស និងបញ្ហាជាច្រើនទៀត។ ការដកទ័ពចេញពីអាហ្វហ្កានីស្ថានធ្វើឱ្យបរាជ័យផែនការការពារប្រជាជន និងទ្រព្យសម្បត្តិអាមេរិក ព្រមទាំងបរាជ័យផែនការដែលធានាថាពួកតាលីបង់មិនអាចកាន់កាប់ស្ថានទូតអាមេរិក ឬបង្កើតមូលដ្ឋានមួយសំរាប់វាយប្រហារអាមេរិកសាជាថ្មី។ ពួកតាលីបង់លែងមានការភ័យខ្លាច ឬការគោរពចំពោះអាមេរិកទៀតហើយ។ វានឹងក្លាយជារឿងអាម៉ាស់មួយនៅពេលដែលពួកតាលីបង់លើកទង់ជាតិរបស់ពួកគេលើស្ថានទូតអាមេរិកនៅទីក្រុងកាប៊ុល។ នេះគឺជាការបរាជ័យទាំងស្រុងតាមរយៈភាពទន់ខ្សោយ អសមត្ថភាព និងភាពមិនស៊ីចង្វាក់គ្នានៃយុទ្ធសាស្ត្ររួម។

បន្ទាប់ពីធ្វើសង្គ្រាម ២០ឆ្នាំ នេះឬជា “លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសំរាប់អាហ្វហ្កានីស្ថាន” ដែលអាមេរិកសន្យា?

គ្មានកងកម្លាំងរដ្ឋាភិបាលណាចង់មានសង្គ្រាមស៊ីវិលទេ។ ហេតុផលតែមួយគត់ដែលជំរុញគេឱ្យប្រយុទ្ធគឺដើម្បីរកប្រាក់ និងទទួលបានការការពារពីអាមេរិកតែប៉ុណ្ណោះ។ គេអាចសន្និដ្ឋានថា មូលហេតុចំបងនៃអស្ថិរភាពនៅអាហ្វហ្កានីស្ថានគឺមកពីអាមេរិក 🇺🇸។ ប្រភព៖ PandaPaws 🐾

🐖🧊 📷 Re-IDEA

ក្រុមតាលីបង់បានចូលកាន់កាប់វិមានប្រធានាធិបតី អាហ្វហ្កានីស្ថាននៅរដ្ឋធានីកាប៊ុល 🇦🇫 បន្ទាប់ពី លោកប្រធានាធិបតី Ashraf Ghani បានចាកចេញ ពីប្រទេសកាលពីថ្ងៃអាទិត្យម្សិលមិញនេះ។ អត្ថបទដើម៖ apnews.com/article/afghanistan-taliban-kabul-bagram-e1ed33fe0c665ee67ba132c51b8e32a5 ប្រភព៖ Re-IDEA

📸-ម៉េង បញ្ញា

រូបភាពដែលផ្សាយដោយសារព័ត៌មានបរទេស បានបង្ហាញឲ្យឃើញអំពីការរត់គេចពីសង្គ្រាមរបស់ប្រជាជនអាហ្វហ្កានីស្ថានយ៉ាងប្រសេចប្រសាចក្រោម ស្នូរគ្រាប់កាំភ្លើងលាន់លឺកងរំពង និងក្រោមការគំរាមកំហែងរបស់កងទ័ពតាលីបង់។ អ្វីដែលគួរឱ្យអណោចអធមបំផុតនោះ គឺស្ត្រី និងកុមារដែលរត់ភៀសខ្លួនពីគ្រាប់កាំភ្លើង។ ជីវិតរស់នៅក្រោមដំបូលតង់, រូបភាពមនុស្សឈរតម្រង់ជួរគ្នាដើម្បីទទួលបានទឹក និងចំណីអាហារ, រូបភាពអាគារបាក់បែកដោយសារសង្គ្រាម, រូបភាពអណ្តាតភ្លើង និងផ្សែងខ្មួលខ្មាញ់ដែលបង្កឡើងដោយសង្គ្រាម, រូបភាពមនុស្សរងរបួសនិងស្លាប់ បាននិងកំពុងបង្ហាញឡើងនៅក្នុងប្រទេសដែលបានចាត់ទុកអាមេរិកជាទីពឹងអស់រយៈពេល២០ឆ្នាំ។ សម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជាដែលធ្លាប់ហែលឆ្លងកាត់ស្ថានភាពដូចគ្នាកាលពីអតីតកាល និងធ្លាប់ភ្លក់រសជាតិសង្គ្រាមកាប់សម្លាប់យ៉ាងឆ្អែតឆ្អន់ទៅហើយនោះ ប្រាកដជាគ្មានអ្វីក្រៅពីក្តីរន្ធត់ តក់ស្លុត និងការសោកស្តាយ អាណិតអាសូរចំពោះប្រជាជនអាហ្វហ្កានីស្ថាននោះឡើយ។ អានអត្ថបទ៖ “ព្រឹត្តិការណ៍នៅអាហ្វហ្កានីស្ថាន គឺជាការរំលឹកមេរៀនប្រវត្តិសាស្ត្រ កុំឱ្យខ្មែរភ្លេចខ្លួន”

អ្នកនយោបាយ និងមេដឹកនាំដែលឆ្លាតគឺជាអ្នកដែលចេះកសាងមិត្តជាមួយបរទេសគ្រប់ទិសទី ហើយចេះទាញយកប្រយោជន៍ពីបរទេសដើម្បីមកបំប៉នក្បាលម៉ាស៊ីនសេដ្ឋកិច្ចជាតិរបស់ខ្លួន តែមិនធ្វើជារណប ឬជាកូនអុកបរទេសឡើយ។ រីឯអ្នកនយោបាយណាដែលស្ថិតក្រោមខ្សែញាក់របស់បរទេស ហើយតែងតែពឹងបរទេសឱ្យជួយផ្តួលរម្លំរដ្ឋាភិបាលបច្ចុប្បន្នដើម្បីលើកបន្តុបខ្លួនជាមេដឹកនាំក្រោមលេស “ប្រជាធិបតេយ្យ និងសិទ្ធិមនុស្ស” គឺជាអ្នកនយោបាយដែលអន់បំផុត, ល្ងង់បំផុត និងមិនបានរៀនសូត្រអ្វីសោះពីប្រវត្តិសាស្ត្រ”។ អានអត្ថបទទាំងស្រុង